Het historisch relaas van Gaasbeek is uiteraard nauw verbonden met het verleden van het land van Gaasbeek. Het land van Gaasbeek ontstond uit de bekommernis van de hertogen van Brabant om aan de westkant van hun hertogdom een "superheerlijkheid" te creëren om mogelijke aanvallen vanuit de naburige graafschappen Vlaanderen en Henegouwen efficiënt op te vangen. De uitkristallisatie van het land van Gaasbeek gebeurde in de eerste helft van de 13de eeuw en kwam in feite neer op de samenvoeging van een aantal parochies die voorheen onder het kapittel van Nijvel ressorteerden. Het waren Gaasbeek, Sint-Kwintens -en Sint-Martens-Lennik, Sint-Pieters-Leeuw, Vlezenbeek, Sint-Laureins-Berchem, Oudenaken, Gooik, Elingen, Itterbeek, Dilbeek, Schepdael, Sint-Martens-Bodegem, Strijtem, Pamel en Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek. Het land van Gaasbeek werd in 1236 toegewezen aan Godfried van Leuven. Godfried van Leuven wordt beschouwd als de bouwheer van het kasteel van Gaasbeek (ca. 1240).

In 1335 schonk Beatrijs van Leuven het land van Gaasbeek aan haar neef Willem van Horne, de zoon van haar tante Joanna van Leuven en Gerard van Horne. Gerard van Horne, gesneuveld in de slag van Staveren (1345), werd opgevolgd door zijn zuster Johanna, die gehuwd was met Gisbert III van Abcoude, heer van Wijk en Duerstede.

Uit “ Beknopte geschiedenis van Lennik” door Lieve De Smet in Bijdragen tot de geschiedenis van Lennik V ( Andreas Masiuskring) bewerkt door Raoul De Wolf